Soms moet je hypocriet durven zijn

(english read below)

Crit family (critfam) is een begrip in de Fixed gear wereld waar mijn nekharen recht van overeind gaan staan. Een melodramatische term die te pas en te onpas wordt gebruikt om aandacht te trekken.
Maar wat waren we lekker weg met de critfam! Eerst lekker rondjes fietsen op het vrij sfeerloze Tom Dumoulin bikepark. Een baan die ondanks de potentie, nog minder uitstraling heeft dan het clubparkoers van de Spartaan in Rijswijk. Alsof het van te voren was bedacht won een Limburger na een solo van zes rondes. Bram Linnartz trapte ontzettend hard, maar de critfam was het er eigenlijk wel mee eens dat Olivier Leroy tweede zou worden. Een groot deel van diezelfde critfam zou bij de Familie Verhaegh overnachten en het nachtleven van Sittard gaan verkennen. En wat was het gezellig in café club bar dancing de Bloem. Dat er de dag erna nog gekoerst moest worden dat deerde de critfam niet. Na de kater gepeild te hebben en deze eventueel losgefietst te hebben werd er koers gezet richting Keulen , waar Life is a Ride een crit had georganiseerd. Op een snel parkoers was het Kaj Verhaegh die won. Het is hem gegund. Hij had de critfam met open armen ontvangen. Of het zijn plan was om de concurrentie de avond te voren omver te zuipen is nog niet officieel bevestigd, maar het was desalniettemin succesvol.
Na afscheid genomen te hebben van de critfam werd koers gezet richting Langeveen waar we mochten overnachten bij de ouders van Elke. De nodige slaap werd ingehaald en zo begonnen we fris aan het district kampioenschap noord. Sjoerd en ik mochten starten bij de elite en het was de bedoeling dat we 17 keer de VAM berg zouden beklimmen. Op dit selectieve parkoers, was ik al snel een van de eerste slachtoffers en Sjoerd zou later volgen. Niet dat het veel uitmaakte voor het weekend.
Want wat het weekend zo leuk maakt zijn de momenten die je deelt met de critfam. Dus bij deze wil ik de critfam bedanken en ik hoop dat we elkaar nu weer gewoon goede kennissen of verre vrienden kunnen noemen.

 

Sometimes you have got to be a hypocrit
Crit Family (Critfam) is often used in fixed gear cycling. I personally think its one of the most cringy things today. A really melodramatic term which is used everywhere to attract attention to an individual.
But my god, we where out and about with the critfam. First we drove a couple of laps on a pretty empty Tom Dumoulin bikepark, A track with a lot of potential, but with less character than your average club track. Bram Linnartz (a local rider) broke away with six laps to go and went on to win the race. He pushed really hard but I think the critfam also decided it was about time Olivier Leroy finished second. A big part of that same critfam would stay over at the Verhaegh family after they had spent some time discovering the nightlife in Sittard. Nobody really cared that most of the critfam had to race another race the following day and it was until 4 am that the last riders went to bed. The following day it was time to deal with the hangover and most of the critfam went to Cologne where life is a ride had organised a pretty awesome crit. On a really fast track it was Kaj Verhaegh who won. Which was nice because he had been a really great host to all of us. It's not confirmed he was the one trying to get his fellow competitors as drunk as possible, but it seemed to work in the end.
After saying goodbye to the critfam it was time to drive towards Elke her parents where we stayed for the night. The day after it was time to race the District Championship. Sjoerd and I where starting in the mens elite field and we were supposed to climb the VAM berg 17 times. I was one of the first to drop from the bunch and Sjoerd would follow a little later on. Not that it mattered all to much
Cause what made this weekend so special are the moments you shared with the critfam. So I want to thank all of the critfam for this really awesome weekend and I hope we can call eachother friends or good acquaintences from now on.

 

- Pete -