Op snuffelstage bij de kinderen van god en criterium geweld in een oude hoerenbuurt.

Zaterdagochtend tien uur. We vertrekken vanuit station Groningen richting Rotterdam. Waar de eerste race van de NL Critseries op het programma staat. Een heuse "Championship" race met kwalificatieheats. Toen we Ricks favoriete treinstel binnenliepen (treinstel 4248), kwamen we erachter dat de eerste Championship race niet het enige evenement was dat Rotterdam deze zaterdag bezig zou houden. De EO Jongerendag was neergestreken in Ahoy en hierdoor zat de gehele coupé vol met kinderen van god. De sfeer zat er goed in en wij begonnen ons af te vragen of we onze tickets niet beter konden ruilen voor EO-jongerendagkaarten.
Toen we bij hotel New York de zogenoemde Hoerenloper overstaken richting Katendrecht werd kon het feest echter beginnen. Jan Willem Blok (de Andries Knevel van de NL Critseries) organiseert al een tijdje criteriums en dit jaar belooft het het allergrootste jaar te worden. Vijf Championship races moeten ervoor zorgen dat de grote namen uit de Fixed gear wereld naar Nederland komen. Vanaf nu geen a en b race meer, maar een kwalificatiesysteem. Zaterdag moesten we ons kwalificeren door bij uiterlijk 24ste te worden in onze heat. Dit lukte Djona, Rick en Pauwel en zo konden we ons opmaken voor de A-finale. Voor Djona was dit de eerste keer dat hij mocht starten in de A-race en dit was een mooi cadeau op zijn verjaardag. Hij werd door iedereen toegezongen voor de start en dit zegt veel over de sfeer bij een Fixed Gear evenement. Zijn race was echter snel voorbij, nadat Djona en Date in de tweede bocht uit moesten wijken voor iemand die onderdoor dook. Toch werd de koers in de eerste rondes door ons gemaakt.
Zonder echte sprinters in de ploeg is het de zaak om iets te forceren, gedurende de race leverden beide rijders in het peloton grote inspanningen om een breuk te forceren. Dit leidde uiteindelijk tot niets. In de sprint om de vierde plek, wist Pauwel zich de top 10 in te rijden. Rick finishte op plaats 14 nadat hij in de laatste bocht teruggepakt werd door het peloton.
Was het lijden dan voor niets geweest? Hadden we toch beter op ticketswap onze kaarten kunnen ruilen voor de EO Jongerendag. Het antwoord was nee, want toen we op de terugweg dezelfde kinderen van god tegenkwamen, wisten sommige jongeren ons te vertellen dat het ook daar een lange dag was geweest. Gerustgesteld door deze gedachte reisden we verder richting Groningen waar we onderweg in een van de gezelligste fietscoupés van Nederland terechtkwamen (treinstel 7529). De fiets verbindt zo bleek. Of je nou in je eentje om drie uur 's nachts over de heide fietst, vier en halve maand door Patagonië rijdt, jezelf verplaatst met een vouwfiets, of jezelf dubbelvouwt op een fiets zonder remmen. Je hebt altijd een gemeenschappelijke interesse om over te praten.
Deze bijzondere dag werd afgesloten door een conducteur van de NS die een passage uit de bijbel deelde: "Wat onze eigen natuur wil brengt de dood, maar wat de geest wil brengt leven en vrede". Onbedoeld gaf hij hier de perfecte samenvatting van zaterdag 25 mei 2019