Alleen bikepacken dag 1

Het eerste dagje zit erop en ik leef nog!

 

Mijn hart had het wel zwaar te verduren al was het niet door de spanning dan wel door de hitte.

Maar wat is het nu al een mooi avontuur!

 

Mijn dag begon vrijdag bij Spaak. Na het drinken van kop koffie ben ik (met mijn fiets ;)) op de trein gestapt richting Zwolle.

Vanaf dat moment was ik echt op reis.

 

Ik was de trein nog niet ingestapt en was al in gesprek met een vriendelijke jonge surfknul over wat ik ging doen.

Met je fietstassen ben je een ware attractie en mensen zijn erg nieuwsgierig. Echt heel leuk!

 

De jongen vertelde dat hij een vriend had die van Singapore naar Nederland was gaan liften. Maar door de corona in Thailand moest stoppen. De lifter vertelde dat hij verbaasd was hoe makkelijk het ging en dat hij, als er geen corona was geweest, zeker was doorgegaan.

Tsja kom ik aan met mijn bikepackavontuur in eigenland.

 

Eenmaal in Zwolle was ik ready om dan echt op de fiets mijn avontuur te beginnen. Ten minste dat hoopte ik.

Maar niks bleek minder waar,want ik was totaal vergeten mijn gewijzigd route (ivm de hitte) erop te zetten.

 

En onder stress, verlaat mijn logisch nadenken als eerste het schip;).

Maar uiteindelijk lukte het me en begon ik aan mijn tocht richting Uddel.

 

Toen ik 500m opweg was riep er iemand : 'hee ik ken je van facebook! Succes!'

Nou helemaal leuk! 

 

Ik fietste direct al over een prachtig pad richting het pontje van Zwolle naar Hattem.

Wat ik niet wist was dat ik naar een pontje fietste dat niet in gebruik was!

 

Ja hoor, heb ik weer! Toen mijn weg weer terug naar Zwolle ingezet. Ha! Uur verder nog steeds in Zwolle!

Maar dat mocht de pret niet drukken, ik ben immers op vakantie.

 

Eenmaal in Hattem aangekomen was ik heel hard toe aan een cola. Ik drink echt nooit cola, maar alles in mij wilde cola!

Ik was al tien liter zweet verloren, tijdens mijn gestruggle in de 30 graden plus. 

Hoewel het trouwens vragen om een paniekaanval is, met een mondkapje op in de trein.

Is het maar goed en erg handig dat mensen ze op hebben tegen de geur van angstzweet.

 

Maar goed toen ik lekker zat weg te zwijmelen bij mijn cola bleek mijn band ondertussen wel leeg gelopen te zijn.

Neeee dat meen je niet! Ik was dus vergeten te leren hoe je een band verwisseld.

 

Gelukkig wist de fietsenmaker om de hoek dat wel en heeft hij het me alsnog geleerd.

Vanaf Hattem ben ik in 1 keer doorgefiets naar Vierhouten.

 

Ik heb echt alleen maar  over mooie paden gefietst! Stukjes over de heide, langs ultra schattige boerderijtjes.

Echt prachtig!Nederland is zo mooi! En mijn fiets fietst zoooo lekker.

 

Eenmaal aangekomen in Vierhouten heb ik zo snel als ik kon een pizza besteld en natuurlijk een cola.

Waar ik erg van geschrokken was, was.... Dat er frikandellensoep op de kaart stond!

Serieus!? Wie besteld dat?? 

De vrouw achter mij dus en ze vond het heerlijk  luisterde ik stiekem af. 
ik twijfelde om te vragen of ze ook frikandellensoep speciaal hadden, maar ik had een fietsbroek aan en niet mn lolbroek.

 

Wat mij opvalt en wat ik zo leuk vind, iedereen spreekt je aan. Ze vinden het geweldig!

Ik voel me net een beroemdheid. 

Er was 1 man die van verre riep:goeie vakantie he!

Thanks meneer dikke vette lach op mijn gezicht terug!

 

Uiteindelijk kwam ik op de camping aan! Een enorm rustige camping in Uddel.

Oe.. dat voelde wel even gek. De mensen onthaalde me ook niet zo vrolijk als ik 'gewend' was.

En ik had op iets meer jongeren gerekend.

 

Ik zette mijn fiets neer ging even in het gras liggen en besefte me dat ik me hier niet prettig voelde.

Ik keek om me heen en besloot toen een plekje te zoeken naast mensen die me wat vrolijker leken.

 

En dat lukte!  Ik werd met open armen ontvangen door een gepensioneerd stel. Ik liep naar de plek toe en zei voor de grap (ook weer niet, SST) : '' Hoi! Ik ben alleen, passen jullie een beetje op mij?'

Dat werd wel heel letterlijk genomen. Ze boden me avondeten aan, stroom, kreeg de tip niet op blote voeten te lopen en de volgende dag kreeg ik een lunchpakketje mee.

 

Ik heb toen mijn tent opgezet, gedoucht,  een klein traantje gelaten en toen ben ik heerlijk gaan slapen.

 

Ja echt! Heerlijk. Het alleen slapen in de tent was waar ik het meeste tegenop keek. Ik wist eigenlijk wel zeker dat ik niet zou kunnen slapen.

Maar niks, maar dan ook niks daarvan was waar. Ik was zo moe van al het avontuur dat ik heerlijk heb geslapen.

Dat komt ook door het super fijne matje en de ontzettend luchtige tent.

 

Zo de eerste dag en nacht zitten erop!

 

Hoe voelde ik me?

Ik voelde me van alles en nog wat. Ik voelde me gespannen en ook weer niet. Ik voelde me stoer en blij! 

 

Ik ga nog lang niet naar huis! Groetjes!

 

ps; mocht je ook willen bikepacken? Bijna alle spullen zijn ook bij SPAAK te verkrijgen!